Waarom ben ik boos!!
Nou een paard is een dier en geen ding, heeft dus aandacht, liefde en geduld nodig. Een dier zet je niet in de kast of stop je zomaar weg als je het niet nodig hebt… ongeacht het nu een hond, vis, konijn, olifant of paard is...

Om beter met paarden om te kunnen gaan heb ik mij ingeschreven voor een gratis cursus verzorging die georganiseerd wordt door de manege.. ..en ik blijk de enige volwassen persoon te zijn die zich inschreven heeft, de rest weet het kennelijk al…

En als jullie het kennelijk al weten.. ...waarom doen jullie* er dan niks mee?

Bijna elke vrijdag sta ik het bit te poetsen van het paard omdat deze enorm smerig is, dit ligt niet aan de manege (die controleren regelmatig en houden alles goed bij.) maar dit ligt aan de vorige ruiter. Aan al deze "ruiters" het volgende: Ga dammen!!, want bij elke sport moet je eens poetsen en dat je met een vuil T-shirt wilt voetballen, moet je zelf weten, maar je hebt in de paardensport niet te maken met alleen jezelf, maar ook een dier…
Een oude lolly met haren en pluisjes is toch ook niet lekker?..

Dus doe je collega ruiter en het paard een lol en laat ook na het rijden alles schoon en netjes achter. En als je het niet goed weet schrijf je dan ook in voor een cursus verzorging op zondag en poets die auto maar een weekje later, dieren gaan voor..

* uiteraard niet alle ruiters..

Via internet had ik een sporttas besteld waar mijn laarzen in passen én mijn cap én aan de zijkant past een zweep. Dus trots als een pauw kwam ik de manage binnen. Het paard was al opgezadeld, op zich is dit handig aan de andere kant vind ik het prettiger om alles zelf te doen, dat geeft toch een beetje het gevoel dat je iets voor het paard doet, voordat je het dier aan het werk zet.

Ze zeggen dat je paardrijden net zoals fietsen niet verleerd, ik denk dat ik nog héééél lang gebruik mag maken van zijwieltjes. Aaargh! Vooral overgang tussen de gangen. Het schijnt dat je de galop niet mag eindigen in de nek van het paard, wat dat betreft ben ik er nog lang niet. Ook begint mij rug een beetje op te spelen, nadat ik van galop in draf verkeerd in zadel kwam. (paard ging omhoog en ik omlaag.) Ik denk dat ik vandaag maar een beker warme melk drink en vroeg naar bed ga... *snif*

Gelukkig wist ik nog iemand te overtuigen om mee te doen aan de cursus, dus ik was nu niet de enige volwassene. Daar stonden we dus tussen de pony's, ongelofelijk hoe deze dieren geduldig blijven staan tussen de drukte van kinderen. Zaken die werden behandeld waren hoefverzorging, borstelen, wassen, manen- en staartverzorging, knippen, hoofdstel en voorbrengen van de pony / paard.

Hoefverzorging is belangrijk om bijvoorbeeld rotstraal te voorkomen, maar ook om te controleren of er geen steentjes vast zitten en wondjes. Daarom controleer je dit ook voor en na het rijden.

Borstelen had ik nooit begrepen, omdat je verschillende soorten borstels hebt.
Daarom de juiste volgorde:
1.) Eerst het paard masseren met de rubberen roskam, dit is prettig voor het paard én goed voor de doorbloeding. Je maakt dan ook krachtige bewegingen.
2.) De harde borstel, hierbij kun je ook meteen zien of een paard geen wondjes heeft.
3.) De zachte borstel geeft glans in de vacht, zeker als je daarna met een doek die laatste stofrestjes wegpoetst.
Dus van hard naar zacht.

De manen en staart behandel je anders, de manen met een manenkam, de staart pluis je met je handen uit, want bij gebruik van een kam of borstel kunnen de haren breken, eventueel kun je wel alleen het bovenste gedeelte van de staartwortel even met de manenkam doen.

Ook het bijknippen was een onderdeel, al moet ik zeggen dat iemand anders het gedaan, wat in mijn geval ook zeer verstandig was. ik ben namelijk zelf genoeg verknipt.

Afsluitend ga je het paard "monsteren". Monsteren is het aan de hand brengen van het paard. De verzorger loopt ter hoogte van het hoofd van het paard en houdt aan de linkerkant met zijn rechterhand de teugels vast In stap en draf loop je in gelijke pas mee. De tweede verzorger zorgt voor het tempo en loopt mee op afstand.
Daarnaast stel je het paard ook op zodat een jury het paard kan beoordelen en je ook vragen kan stellen over het paard...

..oja.. ..en mijn hand is tussen de staldeur gekomen... pijnlijk weekend dus. %$^#!!

Bij elkaar genomen was het een zeer leerzame, maar ook zeer vermoeiende middag. En ik ruik momenteel meer naar paard, dan een paard zelf.
Tip 1: Een auto wassen gaat sneller. Tip 2: Neem een warm bad na het poetsen van een paard.

Nou, waar had ik het elf februari over… ..net als fietsen verleer je dus ook niet paardrijden. Daar kwam ik achter toen ik mijn pa te paard zag wegrijden, na een pauze van 12 jaar… show off.. Met mijn verjaardag zouden we samen gaan paardrijden. Zijn vrouw en mijn zus kwam mee om foto's te maken en om ons aan te moedigen… ..tenminste.. ..van een afstand zag ik hoe ze ons lachend toekeken... ..om ons aan te moedigen.. ..uiteraard..

Maar vaders doen altijd dat wat vaders doen en dat is het geven van "vaderlijk advies". Als je begint aan paardrijden dan is het handig om te beginnen met privé lessen, je krijgt dan de volle aandacht. Nadeel is het prijskaartje wat eraan hangt. Zeker als je meer ervaring wilt hebben. Advies van pa: "Ga rijden in een groepje." Dus zal ik binnenkort waarschijnlijk deze log verder schrijven in een groepje.

De foto's.
(linksonderaan) Ikke met een zadel, terwijl mijn zus in de weg staat om een foto te maken. (vlak voordat ik begin te vloeken..)

(rechtsbovenaan) Het eerste fotografische bewijs dat ik op een paard zit.

(linksonderaan) Het eerste fotografische bewijs dat ik afgemat word door mijn instructrice.

(rechtsbovenaan) Mijn vader was zijn cap kwijt en moest er eentje lenen, vandaar dat halve ei op zijn hoofd.

Probleem: Ik heb veel last van pijn in mijn rug, maar omdat ik opsta en naar bed ga met een lichte rugpijn valt het eigenlijk niet meer op. In het begin was ik dan ook bang dat het paardrijden een te grote belasting zou zijn, dit is juist minder geworden (Niet de eerste weken toen deed zelfs lachen pijn!) Ik let ook goed op mijn houding. Maar omdat ik altijd mijn onderrug min of meer fixeerde zit ik niet echt soepel in het zadel. Op zoek naar een oplossing om mijn buikspieren te trainen en mijn onderlichaam losser te krijgen viel fitness al een beetje af, omdat ik mijn rug niet (zwaar) kan belasten.

De oplossing vond ik in de schuur.. …en voordat je verder leest; Eerst beloven dit geheim te houden!!
..oke dit blijft tussen ons… ik gebruik om mijn buikspieren te trainen en de boel losser te maken de.. uhm… een hoepel.. ..z'n hoelahoep geval. Dus elke dag gaan de gordijnen dicht, de buurt schaamt zich al genoeg voor mij, en oefen ik minimaal vijf minuten.. …oké misschien houd ik er qua buikspieren geen sixpack aan over, maar in elk geval ook geen BeerTender. proost!
Oké misschien een waardeloos idee, maar ik heb honderden bezoekers op deze site, dus mocht er iemand tussen zitten met een beter idee stuur dan even een e-mail.

Zondag was er een wedstrijd waaraan de ruiters van de manege mee deden. Ondanks dat mijn ultieme doel niet de dressuur is, maar gewoon de bossen zwaar onveilig maken , was het wel interessant om te kijken:
A.) Hoe rijden andere mensen op een paard... in iedergeval stukken beter...
B.) Hoe zit een wedstrijd in elkaar. (ook een dressuur boekje gekocht van 9 euro met alle proeven.)
Wat mij wederom opviel is hoe fanatiek kleine kinderen zijn! En dat op een pony! Mij krijg je echt niet op een pony, en niet alleen omdat ik dan voor joker sta qua verhoudingen, maar vooral hoe fel die beestjes zijn.
Nee, net zoals met honden kan het ook met paarden mij niet groot genoeg zijn. Volgens mij is het hoe groter het dier, des te rustiger het dier. Ik verdenk kleine dieren ervan dat ze last hebben van compensatie drang.
Maar goed, op een of andere manier gaat het uitstekend samen en zijn de meeste kids dan ook volhouders (..en meestal minder angstiger dan hun ouders die toekijken. Kwestie van na het vallen weer opstaan en doorgaan.)

Afsluitend gaf mijn instructrice en haar zus, die mij ook een keer heeft les gegeven, nog een demonstratie. Waaronder een muziek demonstratie. Het was een prachtig om te zien hoe soepel ze zitten in het zadel. Wat een beheersing deze twee dames hebben! (zelfbeheersing hadden ze al.. …immers geven ze mij les. ) Paard en amazone waren één. Terwijl ik nog druk bezig ben met een wiel uit de rotsen te hakken, zijn zij al bezig met een maanlanding....

De enige tegenvaller van die dag is wel dat het echt "jeukt" om lekker zelf in het zadel te gaan zitten.. ..mmm.. ..misschien toch een beetje gaan sparen voor een eigen paard.. ..damm.. ..die grote paarden zijn duur!