Zondag 2 januari 2005 "Zoals het hoort op elke manege; een nieuwjaarsfeest"

De champagne en de Jägermeister-cola waren weer voldoende voor het nodige wangedrag. Zowaren er twee zussen die op elkaar lijken, dus wenste ik de ene zus twee keer gelukkig nieuwjaar en liet ik de andere in een hoekje zitten.
En er was een dame die veel weg had van mijn instructrice, dus probeerde ik via de weg; "He ben jij toevallig familie van" een gesprek aan te gaan.
Ze bleek de zus te zijn van mijn instructrice… ..en ze had mij al een keertje les gegeven. (Waar ik over geschreven heb dat je haar niks wijs hoeft te maken.. juist.) Pijnlijk moment 1..

Maar het leuke van een manage (althans deze) is dat het een enorme mix is van verschillende mensen, dat maakt de boel gezellig. Aan eind van de avond bij kennissen beland (nog wat gezongen met een Amsterdamse volkszanger in Duitsland) en uiteindelijk in een kleine disco (weer in Nederland) geëindigd.

Volgende ochtend geen kater! Tip: Drink Jägermeister en voor het slapen gaan een kopje groene thee.. ..ook de halve gerookte zalm die ik nog op at zal wel hebben geholpen.

Maandag 3 januari 2005 "Maandag gehaktdag"    En leren op het Buitenvoorbeen licht rijden...

Tijdens het nieuwjaarsfeest bleek ik te hebben afgesproken dat ik samen met een van de zussen zou gaan lessen. (wat ik graag doe, want scheelt geld en met zijn tweeën is het leuker.) Alleen mijn brakke geheugen liet mij in de steek. Wie o wie was deze dame? Met schaamrood op de kaken belde ik de manege op. Het bleek de zus te zijn die ik vergeten was gelukkig nieuwjaar te wensen. Om haar naam niet te vergeten schreef ik deze op een stuk A4 en had deze de hele dag bij.
Mocht allemaal niet baten want tijdens de les deed ze een oefening voor en ik moest op de benen letten. Mij viel niks op..
Totdat ik duidelijk werd gemaakt de benen van het paard.. (via een omweg maakte ik dus toch weer die onvergefelijke fout. Een paard heeft geen poten maar benen.) Pijnlijk moment 2..

Wat de bedoeling was dat ik leerde licht rijden op het goede been (ook wel “Buitenvoorbeen licht rijden”) Ik dacht dat de draf wel aardig ging, maar het is zo dat als je linksom rijd, je omhoog moet gaan als het linkervoorbeen voorop loopt. Hierdoor zit je veel prettiger!*
Bij rechtsom is het weer andersom en als je van looprichting veranderd is het voldoende om op het midden één keer door te zitten. Weer wat geleerd.
*Achteraf hoorde ik wel dat je écht moet kijken om dit te doen, maar omdat dit paard zulke "sprongen" maakt kun je het ook voelen, normaal gesproken voel je dus het wat minder.

Na afloop zadelde wij (de dame naar wiens benen ik niet hoorde te kijken) de paarden af. Plots vroeg ze of ik wat lekkers had meegenomen voor het paard (brood of wortel). Ik moest toegeven dat ik dit nooit deed.. Pijnlijk moment 3..

(Ineens voelde ik mij een enorme bruut eerste klas, dag later meteen "snoepjes" speciaal voor het paard gekocht… overigens gaf Equus Caballus voorkeur aan een wortel boven de dure snoepjes.. 2e leermoment, weer twee vliegen in één klap dus.)

Vrijdag 7 januari 2005 "Goede voornemens"

Vrijdagavond ik zat thuis op de bank en verwonderde mij dat ik "Top Gear" op de TV zag, want dat was al een tijdje geleden. Plots schiet het bij mij binnen waarom; Ik heb dan rijles. Kortom na veel gehaast kwam ik rijkelijk te laat.. Pijnlijk moment 4..

Nu vind ik dat ik een leuke instructrice heb, alleen moet je bij haar nooit, maar dan ook nooit te laat komen. Immers kun je een paard niet even "snel"opzadelen, daarnaast staat ze daar liever niet voor piet snot op mij te wachten. Dus ik kreeg er stevig van langs. Grappig hoe je als achtentwintig jarige je ineens acht jaar voelt.
De dame van maandag was er ook weer (goddank wist ik nu wel haar naam. En begroette haar dan min of meer nonchalant bij haar naam.) De nieuwe zit beviel nog steeds, maar ik had wel last van een lamlendige bui… ..dus was meer de dames aan het klieren.

Donderdag 13 januari 2005 "Donderdag inkopen doen! "

Vandaag wezen shoppen in een winkel die aan de buitenkant lijkt alsof het piepklein is en van binnen een enorme oppervlakte blijkt te hebben.
Maar dat was niet het enige, want toen ik binnen liep draaide de wereld niet meer om haar as maar om de verkoopster, als ze mij vuilniszakken had gegeven en had gezegd dat ze mij goed stonden had ik ze ongetwijfeld gekocht ongeacht de prijs....

Met mijn hoofd ergens ver weg kocht ik inderdaad een "verkeerde" broek....
Dit houdt in (heren opletten!) je hebt pakweg twee soorten rijbroeken; Die bovenaan strak zitten en die bovenaan losser zitten (deze hebben voor ook zakken zoals bij een gewone broek) Nu heb ik al een zwarte strakke broek, daar is niks mis mee... perfect op het zadel.
Alleen nu kocht ik nu een broek met een lichte kleur..
Toen ik thuis bij daglicht deze broek nog eens paste (ik was daar vergeten in de spiegel te kijken) zag ik dat je duidelijk kon zien of ik bijvoorbeeld een rol drop in mijn broekzak zou hebben.. (hier ga ik niet verder op in.) Pijnlijk moment 5..

Vrijdag 14 januari 2005 Part I "ruilen is huilen! "

De volgende ochtend terug om te ruilen, dit keer keek ik wel in de spiegel en probeerde de broek ook uit op een zadel (om te kijken of het wel goed zat)
Ook daar was ik er weer eens niet bij met mijn hoofd, want toen ze aanbod op een zadel te gaan zitten vroeg ik haar of ze wel zadels hadden.. ..Ik liep toen tegen een stelling aan vol met alle kleuren, maten en soorten zadels, die je niet kon missen omdat een.. kwart van de winkel vol hing met zadels..
Kortom ik zal wel weer indruk hebben gemaakt met mijn briljante binnenkomst.
Daarnaast maak dan altijd de ene na de andere flauwe grap, gelukkig hebben ze daar geen klantpas (maar een soort disco muntje) anders was deze vast en zeker door midden geknipt.

Pijnlijk moment 6.. en paar "echte ruiter" sokken rijker..

Opmerking: Eerlijk moet ik toegeven dat in alle winkels die ik bezocht heb er enthousiast personeel werkt, ook de instructrices op de manege zijn enthousiast en dat maakt de sport ook veel leuker.

Vrijdag 14 januari 2005 Part II "Paard denkt lollig te zijn"

Ruim op tijd, keurig het paard geborsteld, krijg ik dan ook compliment van de instructrice, maar met de opmerking; " Ik vergeef je dat je niet goed geborsteld hebt." Verbaast kijk ik haar aan en naar het paard. Equus Caballus had stiekem zijn hoofd geschuurd tegen een balk, waardoor de haren van zijn witte bles over zijn hele hoofd verspreid waren. grm$#@!!

Gelukkig deelde ik ook vandaag de les, scheelt kosten, is gezelliger en toch bijna de volle aandacht van een privé les. Daarom wil ik mijn eigen lessen ook graag delen. Zo heb ik bijvoorbeeld ook met andere mee gereden om een verloren les in te halen

Vrijdag 21 januari 2005 " Onderbroekenlol"

Tip: draag nooit een los ondergoed zoals een boxershort. Dat schuurt namelijk op het lederen zadel en waar de vouwen zitten in de broek drukt dit tegen je billen aan...

En wat moest ik oefenen vandaag DOORZITTEN in draf! Na afloop van de les stap je altijd nog wat rustige rondjes om het paard te laten afkoelen en rustig op te drogen. Dit keer liep ik voor het eerst naast het paard en schrijf dit stukje terwijl ik op een kussentje zit....

Pijnlijk moment 7.. zeven dus...

Zaterdag 22 januari 2005 " The return of the Bors"

Oké oké, ik ben dus weer terug gegaan naar de winkel met de verkoopster met kastanjebruin krullend haar...

En nu viel ik weer door mand. Ik was laarzen aan het passen (let wel: ik heb al een paar.) Maar goed de laarzen zaten raar als ik ze te ver naar achter deed, waarop ik kreeg te horen dat je ook zo niet in het zadel zit. Ik straal dus van alle kanten uit dat ik toch echt een beginneling ben.
Uiteindelijk stond ik dus met nieuwe lederen laarzen én nieuwe sokken bij de kassa.

Pijnlijk moment 8.. U merkt al een beetje de rode draad in deze weblog.. ...ik koop graag sokken..

Vrijdag 28 januari 2005 " Lekker los!"
Nadat ik de hele week op een extra kussentje heb gezeten (en nu wel het juiste ondergoed aan had én wederom op tijd was.) Mocht ik na wat dressuur oefeningen weer leren doorzitten AAARGH!
Nu is het zo dat ik al enige tijd geplaagd word door de instructrice dat als ik niet goed luister ik zonder beugels de draf moet rijden. Uiteraard wil ik mij ook niet laten kennen dus bij de eerste beste opmerking hierover deed ik demonstratief de beugels uit! Wha ha! 1:0 voor mij! Dat zal ze leren!
Maar naar een tijdje is dat toch wel vervelend, zeker omdat ik nog niet echt in evenwicht zit en je schuift ook steeds naar voren. (en daar wil je als man niet zijn) dus deed ik mijn beugels weer aan. Plots hoor ik : " Uhm..Heb ik gezegd dat je ze weer aan mag doen?" en moest ik nog een extra rondje rijden.. 3:1 voor haar.. Pijnlijk moment 9..
Tot zo ver januari...

Oja! Voor het eerst zonder hulp! Helemaal alleen en geheel zelfstandig! In één keer het bit in van het paard! Driewerf hoera voor mijzelf! *parade rondje loopt door de stallen*

Én wat wel jammer was is dat eigenlijk mijn neef zou meerijden, maar hij had last van een voetblessure.. Bij deze Beterschap en tot de volgende keer, want zo gemakkelijk kom je er niet onderuit! gna gna