|
Ik rij op twee paarden.
(niet te gelijk, anders kon ik bij het circus)
Één
(Equus Caballus) kreeg ik met veel pijn en moeite in galop en de ander
ging juist te snel in galop.
Reden: Equus is wat lui (en verwacht duidelijkheid, anders doet ie het
niet.) De ander is juist erg aan het been. Zo heb ik dus ongewild vijf
ronden achter elkaar in galop gezeten en uiteindelijk door te sturen naar
de hoek van de manege het dier tot stilstand weten te brengen.
Naar mate ik beter
leer rijden (en op het been) reageert Equus beter en gaat galop beter,
maar bij de ander gaat galop steeds slechter, maar kan ik steeds beter
afremmen.
Paardrijden is vooral vooruit denken en voelen wat er gebeurd. Zodra je
maar een beetje voelt dat het paard iets terug wil in galop (dus overgang
wil maken naar draf, of van draf naar stap etc) druk (knijp) je met je
kuiten.
Uiteraard ziet het mooier uit om een paard met subtiele druk bewegingen
vanuit je benen in de verschillende gangen te krijgen, dan dat je al schoppend
en zwaaiend met je armen en benen in het zadel zit.
dat schijnt namelijk niet de bedoeling te zijn volgens
mijn instructrice..
Wat ook de rollen
omdraait is dat ik steeds meer bewust ben van fouten die ik maak, al met
al wordt het paardrijden (en dan bedoel ik goed paardrijden) steeds moeilijker.
Soms zit ik dan ook mokkend in het zadel, gelukkig altijd van korte duur.
|