Daar zat ik dan aan de bar en ik bestelde een cola.
Vanuit mijn positie kon ik mooi het groepje wat les had observeren, waarbij direct opviel: waar zijn de mannen gebleven? Allemaal dames dus. Daarbij maak ik mij wel zorgen over de toekomst omdat meer en meer vrouwen voorheen typische mannendingen overnemen en ik verwacht anno tweeentwintigste eeuw dat wij mannen voornamelijk werkloos achterblijven en hooguit wat mogen klussen rond het huis. (mits dit natuurlijk niet al te technisch is!)

Wel had ik meteen meelij met mijn paard (Equus Caballus). Alle paarden uit het groepje gingen keurig op stal en alleen dit paard bleef eenzaam achter in de bak. Meteen voelde ik mij schuldig ten opzichte van het dier, alsof ik een brute baas ben die op vrijdag middag vlak voordat de tent dicht gaat aan één persoon meedeel dat hij nog een uurtje moet overwerken terwijl de rest vrolijk de kroeg induikt.
Ik zag hoe Equus Caballus zijn vriendjes nastaarde die allemaal keurig geborsteld en gepoetst werden voordat ze op stal gingen. Ik besefte gelijk dat dit het begin is van een stevige basis van een goede vriendschap tussen mens en dier... tja..

Eenmaal in het zadel (tip: ga niet neerploffen, maar doe het netjes en rustig.) kon ik een glimlach niet onderdrukken, dit is toch wel heel erg leuk…

Na wat herhaling van basis elementen zoals je zit, handen, teugels, beugels, houding, zit, nogmaals je handen, teugels, beugels, houding, zit, etc reed ik mijn eerste opwarm rondjes, totdat we echt aan slag gingen!
De bak is namelijk voorzien van de letters (klok mee) A, K, E, H, C, M, B en F plus nog wat denkbeeldige letters, hetgeen erg handig is als je licht woordblind bent. Een cirkel bestond bij mij vooral uit halve eieren, vierkantjes, driehoeken echt alles behalve een cirkel (cirkel = Volte). Een rechte lijn leek meer op een dronkeman rit dan een rechte lijn. Kortom de charme van het paardrijden, immer zit je op een paard en niet op een motor. Eerlijk gezegd vond ik het fantastisch! Een beest wat lekker eigenwijs is en duidelijk jouw laat werken, wat ook volkomen terecht was want ik bakte er weinig van. De les beviel mij wel. Ik heb een nieuwe afspraak gemaakt en aangezien ik er toch was.. ..blijven plakken aan de bar.. ..uiteraard om kennis op te doen.

Nergens last van, geen spiertje niks, niks, niks.

Dus meteen een rijbroek kopen en laarzen.
In gympen blijf je namelijk hangen in de beugels, wat niet aan te raden is! Zeker als je nog niet stabiel in het zadel zit. Het was nog een speurtocht om een "paardrij spullen winkel" te vinden. De boerenbond kon mij niet helpen en de lokale dierenwinkel had alleen paardensnoepjes.
Nu zit er gelukkig in Nijmegen een klein waarvan echt elke centimeter optimaal benut is. winkeltje (in een parkeerzone die gratis is!!! Het bestaat nog in Nijmegen!)
Trots op mijn laarzen en broek liep ik 130 euro armer en, zoals tegenwoordig onvermijdelijk, een klantenkaart rijker naar buiten…

Pas aan het eind van de middag kon ik nauwelijks uit mijn stoel komen vanwege de rugpijn, dit duurde drie dagen...

Mij eerste instructrice is er niet maar daarvoor in de plaats haar zus die ook les geeft. Dus deze dame hoef ik niks wijs te maken.

Naast wederom herhaling van basis elementen zoals je zit, handen, teugels, beugels, houding, zit, nogmaals je handen, teugels, zit, etc kreeg ik door dat het bij paardrijden op ritme aan komt. Dit gevoel voor ritme heeft mij al de nodige ruzies in de disco bezorgd alsmede het schaamrood op de kaken van menig vriendinnetje tijdens vergeefse pogingen om mij soepel te laten dansen.

Er zal nog een hoop werk verricht worden...