Zaterdag 3 September "Pa is
jarig. (dus ik kreeg..)" |
|
Van mijn vader kreeg
ik een oude koffer met spullen van ons vroegere paard. Van alles door
elkaar (dus drie soorten sporen maar geen één compleet,
één handschoen etc etc, dergelijke zaken zijn ook peperduur
dus meestal bewaar je ze maar in de hoop de ander weer tegen te komen.)
Maar ook complete spullen, zoals beugels, vliegennetje, borstels etc etc.
Bij het openen kwam de geur van paard je al tegemoet en als een kind die
net zijn eerste blokkendoos kreeg was ik ook blij verrast met deze oude
koffer met spullen.
Daarnaast heb ik nu
eindelijk mijn eigen poetsspullen
(al durf ik mij nog niet als "volwassen"
met een poetskistje aan te komen, met van die vrolijke kleuren, sterretjes
en waanzinnige stickers
..maar stiekem wil ik er ook eentje.
)
|
Vrijdag 9 september "Een grote doorbraak!
." |
|
A. Voel ik
nu beter de verschillende snelheden binnen de gangen (bijvoorbeeld Arbeidsdraf.)
B. Kan ik beter in het zadel blijven zitten tijdens de draf (niet
perfect, maar wel beter.)
Ik merk dat ik "plots"
iets doorheb, na maanden van oefenen en oefenen merk ik "ineens"
hé ik doe dit.
Alsof ik plotseling een soort ritme te pakken heb, wat het in feite ook
is. Meestal heb ik zulke doorbraken als ik op het randje zit van frustratie.
Soms wissel ik dan ook van paard, want als je een galop wil oefenen is
het handig dit ook te doen op een paard die weinig hulpen nodig heeft,
zodat je echt kunt focussen op je houding.
Maar elke keer maak je het jezelf steeds moeilijker, wat ook te maken
heeft dat je steeds beter rijdt. Daardoor lijkt het alsof het vaak slechter
gaat, tegendeel is meestal waar; het gaat steeds beter alleen voel je
het allemaal beter aan, dus ook je fouten die in begin niet zag!
Mocht je een dipje
hebben en denk je dat het fout gaat, dan gaat het juist steeds beter!
en wat de rest
denkt zal mij worst wezen..
|
Vrijdag
16 september 09:30 " the big moment" |
|
Een van de hoogte
punten van het paardrijden (en soms ook meteen een dieptepunt) je allereerste
galop! 
Voor Emy was het dan zover, de spanning stijgt, aan de bar draait men
zich om, ik en Lijn reden wat voorzichtiger, je kon een spelt horen vallen,
want iedereen weet: " Hier gaat iets bijzonders gebeuren!"
Niemand begint zoals
Anky nu rijdt en ik weet wel zeker dat zelfs voor háár de
eerste galop heel spannend was.
Maar na de eerste galop hoor je er bij! Je kent de stap, draf én
galop vanaf nu komt het aan op verfijnen van je techniek. (en bewaren
van je evenwicht, want in tegenstelling van Emy, donderde ik er wel meteen
van af bij de eerste galop.. ..en toen keek ook de hele bar) (zie
ook 3 december 2005)
Maar het was geweldig om te zien, voelt een beetje aan als de landing
op de maan. (zonder te overdrijven)
|
Vrijdag
23 september "Mijn
instructrice voor het laatst"
|
|
Ze had wel eerder
gezegd dat ze ging stoppen met lesgeven, immers doet ze zelf veel in de
paarden sport en dat vereist veel training, veel tijd in verzorging en
veel tijd in wedstrijden, daarnaast een fulltime job, etc etc.
Maar ze had niet verteld wanneer ze ging stoppen met les geven.. vandaag
dus tijdens de les vertelde ze dat het voor het laatst zou zijn. Geen
tijd meer om bloemen te kopen of iets leuks voor het nieuwe huis.
beetje een rotstreek..
Het mag voor iedereen
duidelijk zijn dat iemand die een hele site voor zichzelf schrijft en
niet de stijl hanteert van stilletjes het toneel verlaten, maar altijd
met een knal! (meestal stort de zaak dan ook in.) 
Het niet kan nalaten om een bloemenbon te kopen en iets extra's. (ligt
voor je klaar) Zo makkelijk kom je niet van deze leerling af.
Het is net als je lievelingsvak op school, een docent kan deze maken of
kraken.
Want ze heeft mij
niet alleen gemotiveerd maar mij ook laten transpireren en een hoop onzin
van mij moeten aanhoren. (en wellicht nu lezen) En daarvoor ben ik haar
enorm dankbaar.
|
Zondag
25 September "Buitenrit
met Lijn" |
Voor
haar verjaardag had ik voor mijn "ruitermaatje" Lijn een tegoedbon
gemaakt voor een buitenrit.
Nu rijd ik precies elf maanden paard en hier heb ik van het begin af aan
naar uit gekeken. Zelfstandig de bossen in. Dus weken naar uitgekeken (we
hebben allebei een drukke agenda) eindelijk zouden we deze zondag om elf
uur met zijn tweeen te paard de bossen onveilig gaan maken , laatste weken
van de zomer was het weer ook goed, dus werd ik vanochtend wakker van de
regen. Om negen uur stopte het met regenen en om tien uur begon de zon voorzichtig
door te breken.
Nu heeft een nat
bos naast de vele nadelen:
* Je paard kan makkelijk uitglijden over nat gras en modder.
* Tijdens galop krijg je modder van je voorganger in je gezicht.
* Het is vochtig dus je zweet je te pletter. (die speciale luchtdoorlatende
caps helpen geen drol)
* Natte taken en bladeren waardoor je helemaal drijfnat bent.
* Plassen water waar paarden niet doorheen willen.
Ook één
klein voordeel, namelijk:
* Weinig mensen die in de weg lopen.

Kortom voor herhaling
vatbaar
|
Vrijdag
30 september "gebroken rug" |
|
Een voordeel van een
privé les is dat je samen met de instructrice zelf kunt bepalen
wat je wil gaan doen. Zo heb ik een heel oud leger zadel liggen wat ik
wilde uitproberen. Dit zadel is eigenlijk een combinatie van een western
en een veelzijdigheids zadel. Speciaal gemaakt voor lange ritten, dus
ontziet de rug van het paard, alleen niet die van mij.
Na een inspectie van
een ervaren amazone en een laatste check van mijn instructrice, want uiteraard
wil ik niet dat het paard maar ergens last van heeft, dus bij twijfel
géén zadel. Gelukkig Equus vond het geen probleem en het
zadel zat ook heerlijk tijdens de stap, maar in draf
.
in draf
viel het allemaal vies tegen. Dus na een klein half uur ging het legerzadel
eraf en dressuur zadel erop.
Genoeg avontuur voor
vandaag.
*auw*
|
 
|