Zaterdag 3 September "Pa is jarig. (dus ik kreeg..)"

Van mijn vader kreeg ik een oude koffer met spullen van ons vroegere paard. Van alles door elkaar (dus drie soorten sporen maar geen één compleet, één handschoen etc etc, dergelijke zaken zijn ook peperduur dus meestal bewaar je ze maar in de hoop de ander weer tegen te komen.) Maar ook complete spullen, zoals beugels, vliegennetje, borstels etc etc. Bij het openen kwam de geur van paard je al tegemoet en als een kind die net zijn eerste blokkendoos kreeg was ik ook blij verrast met deze oude koffer met spullen.

Daarnaast heb ik nu eindelijk mijn eigen poetsspullen… (al durf ik mij nog niet als "volwassen" met een poetskistje aan te komen, met van die vrolijke kleuren, sterretjes en waanzinnige stickers… ..maar stiekem wil ik er ook eentje. )

Vrijdag 9 september "Een grote doorbraak! ."

A. Voel ik nu beter de verschillende snelheden binnen de gangen (bijvoorbeeld Arbeidsdraf.)
B. Kan ik beter in het zadel blijven zitten tijdens de draf (niet perfect, maar wel beter.)

Ik merk dat ik "plots" iets doorheb, na maanden van oefenen en oefenen merk ik "ineens" hé ik doe dit.
Alsof ik plotseling een soort ritme te pakken heb, wat het in feite ook is. Meestal heb ik zulke doorbraken als ik op het randje zit van frustratie. Soms wissel ik dan ook van paard, want als je een galop wil oefenen is het handig dit ook te doen op een paard die weinig hulpen nodig heeft, zodat je echt kunt focussen op je houding.
Maar elke keer maak je het jezelf steeds moeilijker, wat ook te maken heeft dat je steeds beter rijdt. Daardoor lijkt het alsof het vaak slechter gaat, tegendeel is meestal waar; het gaat steeds beter alleen voel je het allemaal beter aan, dus ook je fouten die in begin niet zag!

Mocht je een dipje hebben en denk je dat het fout gaat, dan gaat het juist steeds beter! en wat de rest denkt zal mij worst wezen..

Vrijdag 16 september 09:30 " the big moment"

Een van de hoogte punten van het paardrijden (en soms ook meteen een dieptepunt) je allereerste galop!
Voor Emy was het dan zover, de spanning stijgt, aan de bar draait men zich om, ik en Lijn reden wat voorzichtiger, je kon een spelt horen vallen, want iedereen weet: " Hier gaat iets bijzonders gebeuren!"

Niemand begint zoals Anky nu rijdt en ik weet wel zeker dat zelfs voor háár de eerste galop heel spannend was.
Maar na de eerste galop hoor je er bij! Je kent de stap, draf én galop vanaf nu komt het aan op verfijnen van je techniek. (en bewaren van je evenwicht, want in tegenstelling van Emy, donderde ik er wel meteen van af bij de eerste galop.. ..en toen keek ook de hele bar) (zie ook 3 december 2005)
Maar het was geweldig om te zien, voelt een beetje aan als de landing op de maan. (zonder te overdrijven)

Vrijdag 23 september "Mijn instructrice voor het laatst"

Ze had wel eerder gezegd dat ze ging stoppen met lesgeven, immers doet ze zelf veel in de paarden sport en dat vereist veel training, veel tijd in verzorging en veel tijd in wedstrijden, daarnaast een fulltime job, etc etc.
Maar ze had niet verteld wanneer ze ging stoppen met les geven.. vandaag dus tijdens de les vertelde ze dat het voor het laatst zou zijn. Geen tijd meer om bloemen te kopen of iets leuks voor het nieuwe huis. beetje een rotstreek..

Het mag voor iedereen duidelijk zijn dat iemand die een hele site voor zichzelf schrijft en niet de stijl hanteert van stilletjes het toneel verlaten, maar altijd met een knal! (meestal stort de zaak dan ook in.)
Het niet kan nalaten om een bloemenbon te kopen en iets extra's. (ligt voor je klaar) Zo makkelijk kom je niet van deze leerling af.
Het is net als je lievelingsvak op school, een docent kan deze maken of kraken.

Want ze heeft mij niet alleen gemotiveerd maar mij ook laten transpireren en een hoop onzin van mij moeten aanhoren. (en wellicht nu lezen) En daarvoor ben ik haar enorm dankbaar.

Zondag 25 September "Buitenrit met Lijn"
Voor haar verjaardag had ik voor mijn "ruitermaatje" Lijn een tegoedbon gemaakt voor een buitenrit.
Nu rijd ik precies elf maanden paard en hier heb ik van het begin af aan naar uit gekeken. Zelfstandig de bossen in. Dus weken naar uitgekeken (we hebben allebei een drukke agenda) eindelijk zouden we deze zondag om elf uur met zijn tweeen te paard de bossen onveilig gaan maken , laatste weken van de zomer was het weer ook goed, dus werd ik vanochtend wakker van de regen. Om negen uur stopte het met regenen en om tien uur begon de zon voorzichtig door te breken.

Nu heeft een nat bos naast de vele nadelen:
* Je paard kan makkelijk uitglijden over nat gras en modder.
* Tijdens galop krijg je modder van je voorganger in je gezicht.
* Het is vochtig dus je zweet je te pletter. (die speciale luchtdoorlatende caps helpen geen drol)
* Natte taken en bladeren waardoor je helemaal drijfnat bent.
* Plassen water waar paarden niet doorheen willen.

Ook één klein voordeel, namelijk:
* Weinig mensen die in de weg lopen.

Kortom voor herhaling vatbaar

Vrijdag 30 september "gebroken rug"

Een voordeel van een privé les is dat je samen met de instructrice zelf kunt bepalen wat je wil gaan doen. Zo heb ik een heel oud leger zadel liggen wat ik wilde uitproberen. Dit zadel is eigenlijk een combinatie van een western en een veelzijdigheids zadel. Speciaal gemaakt voor lange ritten, dus ontziet de rug van het paard, alleen niet die van mij.

Na een inspectie van een ervaren amazone en een laatste check van mijn instructrice, want uiteraard wil ik niet dat het paard maar ergens last van heeft, dus bij twijfel géén zadel. Gelukkig Equus vond het geen probleem en het zadel zat ook heerlijk tijdens de stap, maar in draf…. …in draf viel het allemaal vies tegen. Dus na een klein half uur ging het legerzadel eraf en dressuur zadel erop.

Genoeg avontuur voor vandaag. *auw*